op het punt van leven en dood
zit jij
net als ik
genietend van het leven
niet zozeer dat van jezelf
wel het leven om je heen
op het dek speel je gelukkig met de zon
terwijl je eenzaamheid naar de zee blaast
geen liefde om je heen
vrouwen achtergelaten
nee, de natuur is genoeg
de zilte zeelucht bovendien
je kauwt op een verzuurd grassprietje en lacht
met de wind in je rug
hijs je geen zeilen
kijk niet achterom
verdriet blijft achter
geen land in zicht
rust